ออกสู่น่านน้ำญ่ก็ดีออก...
เห็นท้องน้ำที่ทอดยาวไปไกลสุดสายตามันให้ความรู้สึกที่ดี
ยามที่ยืนอยู๋บนหน้าเรือแล้วมีสายลมกระทบเข้ากับใบหน้าพาให้ผมพลิ้วไหวไปตามกระแสลมนั้น ช่างเหมือนกับได้อิสระที่แท้จริง
อยากมีปีกเหมือนดังนกที่โบยบินอยู่ข้างบนนั้นเหลือเกิน...
เผื่อที่ว่าเราจะได้สยายปีกของเราให้กางออกแล้วโผทะยานขึ้นไปบนฟ้า... ไปให้ถึงที่ๆ เราตั้งใจ...
ณ ที่นั้น เราคงจะมีความสุขที่ได้เห็ย ที่ได้พานพบ... และบางที หาก ณ ที่นั้น มีใครสักคนมาอยู่ด้วยละก็...
จะดีสักแค่ไหนนะ...
แต่ก็ทำได้ค่มองทอดไปยังท้องน้ำและหันหน้าต้องลมต่อไปโดยไม่มีโอกาสที่จะโผบิน..
เรือเอ๋ย ขอเจ้าจงพาเราไปที่เดียวกับที่เราอยากจะไปเมื่อมีปีกจะได้ไหม
61 Replies
19912 Views